Ludwik Rydygier urodził się 21 sierpnia 1850 roku jako syn właściciela majątku Dusocin k. Grudziądza w zaborze pruskim, Karola Riedigera (czując się Polakiem zmienił nazwisko na Rydygier w 1869 roku).

      W latach 1859 - 1861 uczęszczał do Gimnazjum w Chojnicach, a następnie w latach 1861 - 1869 do Gimnazjum w Chełmnie. W latach 1869 - 1873 studiował medycynę na uniwersytecie w Greifswaldzie. 8 grudnia 1873 roku uzyskał dyplom lekarza, następnie w 1874 roku obronił pracę doktorską. W 1879 roku powrócił do Chełmna, gdzie założył prywatną klinikę chirurgiczną. Klinika ta była jednym z najnowocześniejszych szpitali w tym czasie. W Chełmnie przebywał do roku 1887 - to tutaj dokonał swoich pionierskich osiągnięć, po których stał się sławny nie tylko w Polsce, ale i na świecie.

     18 listopada 1880 roku młody chirurg polski, Ludwik Rydygier dokonał historycznej operacji wycięcia żołądka w przypadku raka tego narządu. Kilkanaście miesięcy wcześniej znakomity chirurg francuski – Julek Pean, wykonał podobny zabieg, jednak nie dokonał jego opisu. Te pierwsze zabiegi, będące początkami nowoczesnej gastrochirurgii, zakończyły się niestety niepowodzeniem. Udanej operacji żołądka w przypadku raka dokonał w styczniu 1881 roku Teodor Billroth. 12 listopada 1881 roku Rydygier wykonał pionierską, udaną resekcję żołądka z przypadkiem owrzodzenia. 

     Wprowadził również wiele nowych technik operacyjnych, jak np. szew kuśnierski do szycia jelit, udoskonaloną metodę usuwania wgłębionego jelita itd. Od 1887 roku był profesorem w Krakowie, a od 1897 także we Lwowie. W 1919 r. w randze generała pełnił funkcję szefa sanitarnego Armii Pomorskiej. Był również organizatorem I Zjazdu Chirurgów Polskich (Kraków 1889) oraz jednym z inicjatorów powstania Towarzystwa Chirurgów Polskich, które istnieje do dnia dzisiejszego.

     Ludwik Rydygier był jednym z najwybitniejszych chirurgów swojej epoki. Autorem wielu publikacji oraz podręczników, m.in.: Podręcznik chirurgii szczegółowej (T 1-2, 1884 – 1893), O leczeniu gruźlicy stawów (1895), Kilka uwag o wycinaniu żołądka w 25 rocznicę pierwszego mego wycięcia odźwiernika (1906). Zmarł we Lwowie - 25 czerwca 1920 roku. Został pochowany najpierw na cmentarzu Łyczakowskim, następnie w kwaterze dowódców na Cmentarzu Obrońców Lwowa.