Najpopularniejsze wady wzroku a okulary korekcyjne

Dziedzina medycyny, jaką jest okulistyka, przeżyła bardzo dynamiczny rozkwit na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat. Ma to ogromny wpływ na codzienne życie wielu ludzi, gdyż szacuje się, że nawet 80% ludzi ma różnego rodzaju problemu ze wzrokiem. Wiele powszechnie występujących chorób i schorzeń oczu można leczyć, a przynajmniej stosować środki doraźne, jakimi są precyzyjnie dobrane okulary korekcyjne.

Rozwój okulistyki 

Rozwój okulistyki w kontekście fizjologicznym, połączony z rozwojem optyki i pojawieniem się technologii, które sprawiły, że można wiedzę teoretyczną wykorzystać w praktyce, sprawiły że duża część osób borykająca się z problemami ze wzrokiem, może się ich pozbyć. Pracownie optyczne oraz gabinety okulistyczne funkcjonują aktualnie niemal w każdym mieście, co sprawia, że każdy ma dostęp do wykwalifikowanych specjalistów w tym zakresie. Aktualnie większość najpopularniejszych wad wzroku można całkowicie wyeliminować za pomocą okularów. W niektórych przypadkach zaleca się noszenie okularów korekcyjnych w bardzo młodym wieku, aby zapobiec pogłębianiu się wad wzroku lub stymulowania funkcji oka, aby wyleczyć wadę. Bardzo często stosuje się także liczne ćwiczenia stymulujące widzenie, które w połączeniu z okularami mogą przynieść bardzo dobre rezultaty.

Konsekwencje wady wzroku

Zwiększone możliwości okulistów i optyków mają niebagatelne znaczenie dla wielu grup ludzi. W krajach wysoko rozwiniętych duży nacisk kładzie się na procedury związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, a to oznacza, że osoby, które mają poważne problemy ze wzrokiem, mogą być wykluczone z wykonywania niektórych zawodów. Przykładowo, osoby nieposiadające tak zwanego widzenia dwuocznego, teoretycznie powinny mieć problemy z prawidłową oceną odległości od znajdującego się obok nich przedmiotu. Ma to związek z zaburzonym widzeniem trójwymiarowym. W praktyce oznacza to, że takie osoby nie są w stanie uzyskać pozytywnych wyników badań od lekarza medycyny pracy, w kontekście zdolności do wykonywania pracy na wysokości powyżej 3 metrów, prowadzenia pojazdów mechanicznych, obsługi niebezpiecznych maszyn lub niektórych innych prac manualnych. W gospodarce, która bazuje na przemyśle, może to być niezwykle uciążliwe, gdyż tacy ludzie są niezwykle ograniczeni w możliwościach podjęcia pracy. Okulistyka często jest jednak w stanie pomóc w takich schorzeniach, a przynajmniej umożliwić normalne, codzienne funkcjonowanie. 

Jak działają okulary?

Działanie okularów korekcyjnych jest w swoim schemacie bardzo proste, choć zdefiniowanie pryncypialnych zasad, które rządzą prawami optyki, zajęło ludziom wiele wieków. Już przed naszą erą ludzie zauważyli, że patrząc przez szkło, uzyskuje się nieco inny obraz. Może on być zniekształcony lub wręcz wyostrzony. Jednak dopiero w okolicach XVII wieku nastąpiły znaczne odkrycia w tej dziedzinie, które umożliwiły dalszy rozwój optyki i nadania tej gałęzi wiedzy praktycznego wymiaru. Na rynku występują dwa rodzaje okularów:

  • Okulary z soczewką wieloogniskową – stosowana jest podczas zaburzenia akomodacji oka. Zbudowana jest z dwóch obszarów, które mają różną zdolność skupiającą. Jako że przechodzą one płynnie jeden w drugi, wyostrzają wzrok. Oczywiście muszą być odpowiednio dopasowane do wady wzroku pacjenta. 
  • Okulary z soczewką dwuogniskową – schemat działania jest podobny, jednak zmiana mocy optycznej jest skokowa, co w praktyce nieco zmienia ich zastosowanie. Przeważnie są stosowane do walki ze staro wzrocznością.

Sam rynek okularów jest niezwykle rozwinięty, gdyż poza doborem odpowiednich szkieł, klienci bardzo dużą uwagę przykładają także do oprawek. Ma to związek z modą oraz traktowaniem okularów jako elementów wizualnej stylizacji. 

Najpopularniejsze wady wzroku

Naukowcy zajmujący się okulistyką wyodrębnili i opisali wiele schorzeń i wad oczu. Najczęściej występujące wady w społeczeństwie to krótkowzroczność i dalekowzroczność. Są one dość uciążliwe, jeśli są mocno rozwinięte, jednak można sobie z nimi dość łatwo radzić. Krótkowzroczność objawia się tym, że osoby z tą wadę mają problem z widzeniem przedmiotów położonych daleko. Do leczenia tej wady używa się okularów o mocy ujemnej, czyli tak zwanych minusów. Myopie – bo tak inaczej nazywa się krótkowzroczność, można podzielić na trzy stadia rozwoju. Małą – do 3 dioptrii; średnią – od 3 do 6 dioptrii; wysoką – powyżej 6 dioptrii. Przeciwieństwem jest dalekowzroczność, czyli wada wzroku wynikająca ze zbyt małej siły łamiącej, którą dysponuje układ optyczny oka, lub zbyt krótkie gałki ocznej. Osoby posiadające nadwzroczność mogą mieć problem z czytaniem lub dokładnym widzeniem przedmiotów znajdujących się pod ręką. W praktyce często objawia się to bólem oczy podczas czytania lub nawet zawrotami i bólami głowy. 

Kolejnym, niezwykle popularnym schorzeniem jest starowzroczność, która pojawia się przeważnie po czterdziestym roku życia. Wynika ona z naturalnych procesów starzenia i utraty elastyczności gałki ocznej. Na to schorzenie, okulistyka również ma rozwiązania, które sprowadzają się do odpowiedniego doboru okularów.

Lekarz dermatolog

Dermatologia. Jak zaradzić trądzikowi?

Trądzik występuje, gdy mieszki włosowe zostają zatkane przez olej i martwe komórki skóry. Do najczęstszych objawów możemy zaliczyć zaskórniki, białe krostki lub pryszcze. Zwykle pojawiają się na twarzy, czole, klatki piersiowej, górnej części pleców i barkach. Występuje zwykle u nastolatków, choć może dotykać osoby w każdym wieku. Dostępne są skuteczne metody leczenia, ale trądzik może być uporczywy. Pryszcze i krosty goją się powoli, a kiedy jedne zanikają, pojawiają się kolejne. 

W zależności od stopnia trądzik może powodować stres emocjonalny i blizny na skórze. Dlatego im wcześniej rozpoczniemy leczenie, tym mniejsze istnieje ryzyko wystąpienia takich problemów. Objawy trądziku różnią się w zależności od ciężkości stanu. Możemy do nich zaliczyć zamknięte pory, zaskórniki (otwarte zatkane pory), grudki, krosty, guzki i zmiany torbielowate.

Kiedy iść do lekarza?

Lekarz dermatolog
Dermatologia

Jeśli środki zaradcze się nie sprawdzą, skontaktujmy się ze specjalistą. Lekarz dermatolog może przepisać mocniejsze leki. U niektórych kobiet w leczeniu trądziku mogą pomóc środki antykoncepcyjne. U osób starszych nagły początek ciężkiej odmiany trądziku może sygnalizować jakąś inną poważną chorobę, wymagającą pomocy medycznej. 

Podstawowe przyczyny

Cztery główne czynniki powodujące trądzik to:

  • Nadmierna produkcja oleju,
  • Mieszki włosowe, zatkane przez olej i martwe komórki skóry,
  • Bakterie,
  • Nadmierna aktywność hormonów (androgenów).

Do czynników ryzyka możemy zaliczyć:

  • Wiek: w każdym wieku może pojawić się trądzik, ale najczęściej u nastolatków.
  • Zmiany hormonalne: trądzik jest powszechny u nastolatków, kobiet i dziewczyn i osób, używających pewnych leków, zawierających kortykosteroidy, androgeny lub lit.
  • Historia rodzinna: genetyka jest bardzo ważna. Jeśli zarówno mama, jak i tata, mieli trądzik, prawdopodobnie u nas też się pojawi.
  • Tłuszcze lub oleiste substancje: może rozwinąć się w miejscu, w którym skóra ma kontakt z oleistymi płynami i kremami lub smarem w miejscu pracy, np. kuchni.
  • Tarcie lub nacisk na skórę: może być spowodowany przez telefon, telefon komórkowy, hełm, obcisły kołnierz i plecak.
  • Stres: sam w sobie nie powoduje trądziku, ale jeśli się już pojawił, może jeszcze pogorszyć sytuację.

Leczenie

Jeśli przynajmniej przez kilka tygodni, próbowaliśmy produktów do leczenia trądziku bez recepty i nie pomogły, lekarz może nam przepisać mocniejsze leki. Dermatolog może pomóc w kontrolowaniu trądziku, unikaniu blizn i innych uszkodzeń skóry i uczynieniu blizn mniej zauważalnym.

Leki przeciwtrądzikowe zmniejszają produkcję oleju, przyspieszają wymianę komórek skóry. Ponadto zwalczają infekcje bakteryjne lub zmniejszają stan zapalny. Dzięki temu zapobiegają powstawaniu blizn. W przypadku większości leków możemy nie widzieć wyników przez cztery-osiem tygodni. Stan skóry może się też pogorszyć, zanim zauważymy efekty. Całkowite pozbycie się trądziku może potrwać wiele miesięcy lub lat. Schemat leczenia, zalecany przez lekarza uzależniony jest od wieku, rodzaju i stopnia nasilenia trądziku i naszych wyrzeczeń. Często stosuje się leki miejscowe i przyjmowane doustnie (łączy się je). Kobiety w ciąży, mające trądzik, nie mogą stosować doustnych leków. Warto porozmawiać z lekarzem dermatologiem na temat ryzyka i korzyści leków i innych terapii.

Leki na trądzik

Do najpopularniejszych leków miejscowych możemy zaliczyć retinoidy i leki podobne do retinoidów, antybiotyki, kwas salicylowy, kwas azelainowy i Dapson. Do leków doustnych możemy zaliczyć antybiotyki, doustne środki antykoncepcyjne, środki przeciwandrogenowe  i izotretinoina.

Terapie

W niektórych przypadkach mogą być sugerowane pewne terapie, samodzielnie lub w połączeniu z lekami.

Lasery i terapia fotodynamiczna – od pewnego czasu stosowanych jest wiele metod, opartych na świetle. Ale potrzebne są dalsze badania, aby określić idealną metodę, źródło światła i dawkę.

Peeling chemiczny – wykorzystuje się tutaj przynajmniej kilka razy roztwór chemiczny, taki jak kwas salicylowy, glikolowy lub retinowy. Jakakolwiek poprawa nie jest jednak długotrwała, dlatego konieczne są powtórzenia leczenia. 

Ekstrakcja zaskórników i pryszczy – lekarz może użyć specjalnych narzędzi do delikatnego usuwania zaskórników i pryszczy. Jest to skuteczna metoda, jeśli miejscowo stosowane leki nie przyniosły efektów. Ta technika może jednak powodować blizny.

Zastrzyki steroidowe – zmiany guzkowate i torbielowate można leczyć, dzięki zastrzykom steroidowym. Ta terapia prowadzi do szybkiej poprawy i zmniejszenia bólu. Do działań niepożądanych możemy zaliczyć suchość skóry w tym obszarze.

Styl życia i domowe środki zaradcze

Możemy myć obszary problemowe delikatnym środkiem czyszczącym. Wypróbujmy produkty, przeciw trądzikowi dostępne bez recepty. Wysuszają nadmiar oleju i są pomocne w peelingu. Unikajmy drażniących, tłustych lub przetłuszczających kosmetyków, kremów przeciwsłonecznych, produktów do stylizacji włosów lub korektorów. Chrońmy swoją skórę przed słońcem. Unikajmy tarcia lub nacisku na skórę. Unikajmy dotykania lub wyciskania zmian skórnych w obszarach problematycznych. Bierzmy prysznic po intensywnych zajęciach.